Lesi havladı hav hav hav, Hans tegledi teg teg teg.
What can I do sometimes. Parmağımın da sol köşeden dahil olduğu bu videoda, allahın Möckenbrücke’sinde durup dururken yaşamsal sorgulamalara şahit oluyorum. One fucking tunnel. Kim bilir hangi tünel, metroda çok takılmanın semptomu olabilir, bilemem.
Hidrolik robotun yuzume kezzap attigi iste o anlar. Fmk.
Laypzigli sanatçı dostlarımla bir serginin finisajına havai fişek fırlatıyorduk. Neşe içerisinde gökleri delen roketi izlerken dirseğimde soğuk ve tombul bir çocuk hissettim.
Parklarda yatarken düşündüm. İnsanca yaşamak için geniş, boş alanlara ihtiyacımız var. Öte yandan, boşluktan korktuğumuz kadar başka neyden bu kadar korkuyoruz bilmiyorum. Belki türkiye’nin iran olmasından falan? Haha.
Blogun yok demesinler.
